De samenstelling van de Nederlandse securitisatiemarkt is de afgelopen jaren stevig veranderd, blijkt uit nieuwe cijfers van DNB. Bestond deze voorheen vooral uit woninghypotheken, tegenwoordig is de mix van gesecuritiseerde leningen een stuk breder.

Radar besteedde onlangs aandacht aan de positie van consumenten met een aflossingsvrije hypotheek die het einde van de looptijd naderen. In de uitzending werd gesuggereerd dat veel huishoudens straks mogelijk in de problemen komen omdat banken bij verlenging of herfinanciering strenger toetsen volgens de huidige hypotheeknormen.

Er loopt een internetconsultatie over het wetsvoorstel Wet fiscale stimulering startups en scale-ups. Het kabinet wil hiermee twee knelpunten aanpakken die (met name) in de startup/scale-up praktijk spelen: (1) de belastingheffing over werknemersopties en (2) een beter passende definitie van startups/scale-ups voor de box 3-uitzondering in het nieuwe stelsel. Reageren kan tot en met 29 april 2026.

In Kifid-uitspraak 2026-0284 (bindend advies, 24 maart 2026) staat een vraag centraal die in de praktijk van rechtsbijstandverzekeringen vaak speelt: wanneer moet een rechtsbijstandverzekeraar (of uitvoerder) uitkeren onder de “onvermogendekking” als de wederpartij een rechterlijk vonnis niet betaalt? En: kan een schikking met finale kwijting richting de wederpartij dat recht op onvermogendekking blokkeren?

Tot augustus 2004 was er in ons land de Wet Arbeidsongeschiktheidsverzekering Zelfstandigen (WAZ) als basisvoorziening voor zelfstandigen tegen het arbeidsongeschiktheidsrisico. Vanaf die tijd is er gespeculeerd over een terugkeer van een dergelijke voorziening. De onderhandelende partijen rondom de Wet Toekomst Pensioen (WTP) hebben hierover in 2019 afspraken gemaakt, al waren zelfstandigen zelf daar niet bij betrokken. Eind maart 2026 is uiteindelijk een wetsvoorstel voor de Wet Basisverzekering arbeidsongeschiktheid zelfstandigen (BAZ) naar de Tweede Kamer gestuurd. Er is nog geen zekerheid of de wet in deze vorm wordt aangenomen, maar de mogelijke impact is zodanig, dat het voor de adviseur Inkomen relevant is hier nu al kennis van te nemen.

Deze zaak gaat over buren in een twee-onder-een-kapwoning die ruzie krijgen over scheurvorming en (mogelijk) funderingsherstel, en vooral over de vraag: wanneer kun je de buurman dwingen om mee te werken en mee te betalen?

In Kifid-uitspraak 2026-0261 (bindend advies, 16 maart 2026) draait het niet zozeer om de inhoudelijke kwaliteit van het hypotheekadvies, maar om iets wat in de praktijk minstens zo vaak misgaat: kostencommunicatie. De consument kreeg aan het begin van het traject een financieringsopzet met € 950 advieskosten en € 1.250 bemiddelingskosten (totaal € 2.200). Later werd dat ineens € 3.950 en kwam daar óók nog een aparte dienstverleningsovereenkomst (DVO) van € 28 per maand bij. De kernvraag: mag dat, en zo ja onder welke voorwaarden en met welke bewijsvoering?

Minister Heinen (Financiën) informeert de Tweede Kamer over de bescherming van consumenten bij achteraf betalen. In de Kamerbrief worden aantal moties en toezeggingen behandeld.

Dit wetsvoorstel implementeert de Richtlijn (EU) 2023/2225 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten (ook bekend als de Consumer Credit Directive II, de ‘CCDII’). Het wetsvoorstel regelt dat vormen van krediet zoals onder andere Buy Now, Pay Later (BNPL), creditcards en ‘rood staan’ bij de bank onder strengere regels gaan vallen. Dit betekent dat voor deze kredietvormen ook de wettelijke waarborgen gelden die voor andere kredieten al bestaan. Zoals een vergunning- of registratievereiste voor de aanbieder en bemiddelaar, een kredietwaardigheidsbeoordeling en de aansluiting bij BKR voor registratie en raadpleging van het krediet. Het wetsvoorstel regelt ook een verbod op het aanbieden van BNPL-krediet aan minderjarigen met een verplichte leeftijdsverificatie.

Vrijwel alle verzekeraars geven aan dat hun sector een belangrijke schakel is in de energietransitie. Ze geven ook invulling aan deze belangrijke rol, ziet de AFM in onderzoek onder schadeverzekeraars. Ze rapporteren veel duurzaamheidskenmerken op particuliere producten, maar minder op de zakelijke. Ruimte voor verbeteren zien wij in het meten van de impact van duurzaamheidskenmerken die verzekeraars hun producten meegeven.