Werknemers met een flexibel arbeidscontract krijgen meer zekerheid over hun inkomen en hun werktijd. De Tweede Kamer heeft 12 mei 2026 het wetsvoorstel dat dit regelt van minister Vijlbrief van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aangenomen. Nederland telt met afstand de meeste mensen met een flexcontract van de hele EU: 2,7 miljoen mensen. Dat zijn er bijna 3 op de 10. Er komen daarom strengere regels om draaideurconstructies met tijdelijke contracten te voorkomen. En oproepcontracten worden vervangen door contracten met een minimumaantal uren dat je standaard wordt betaald en ingeroosterd. Als ook de Eerste Kamer instemt kan het wetsvoorstel per 1 januari 2028 in werking treden.

Als zieke werknemers niet binnen een jaar kunnen terugkeren op het werk, kan vanaf de start van het tweede ziektejaar uitsluitend een plek bij een ander bedrijf worden gezocht. Zo wil het kabinet kleine en middelgrote werkgevers sneller duidelijkheid geven over het kunnen vervangen van een zieke werknemer. Minister Aartsen van Werk en Participatie heeft het wetsvoorstel hierover naar de Tweede Kamer gestuurd.

In de (gecorrigeerde) beantwoording van Kamervragen over de houdbaarheid van de AOW worden een paar hardnekkige misverstanden rechtgezet én worden de nieuwste ramingen naast eerdere (2019) verwachtingen gelegd. De kern: de vergrijzing blijft een grote kostenpost, maar de prognoses zijn minder somber dan in 2019. Tegelijk laat het stuk zien waarom een snellere stijging van de AOW-leeftijd wel budgettair voordeel geeft op de AOW-lijn, maar óók leidt tot weglek naar andere uitkeringen.

Het kabinet komt met een basisverzekering die zelfstandigen bij arbeidsongeschiktheid een minimuminkomen garandeert. Zo krijgen zelfstandigen die zich door hun leeftijd of gezondheid niet kunnen verzekeren, ook een betaalbaar sociaal vangnet wanneer zij arbeidsongeschikt worden. De basisverzekering gaat volgens de huidige berekeningen maximaal € 171 bruto per maand kosten. Zelfstandigen die zich privaat verzekeren of een bv hebben, vallen niet onder de basisverzekering.

Lange tijd werden uitzendkrachten niet volwaardig behandeld. Het is nu beter dan het ooit is geweest, maar er zijn nog relatief veel malafide uitzendbureaus. Met de komst van de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs (Waadi) worden flinke stappen gezet in de goede richting. In november 2025 is de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (Wtta) aangenomen. De ingangsdatum wordt 1 januari 2027. Deze gaat de Waadi vervangen. Ook is er aansluitend een ontwikkeling die hierbij relevant is. Volgens een nieuwe CAO, hebben uitzendkrachten per 1 juli 2026 recht op een gelijkwaardige beloning.

Per 1 januari 2026 zijn weer een aantal wetten in werking getreden, aangepast of uitgesteld, die van invloed zijn op het geven van een passend financieel advies. In dit bericht geven we daarvan, met betrekking tot de module Wft Inkomen, een overzicht. Ook wijzigingen, die later in 2026 ingaan, worden genoemd.

De Wet tegemoetkomingen loondomein (Wtl) is ingegaan in 2017. Het kwam destijds in de plaats van de mobiliteitsbonus. De wet bestaat uit een drietal loonkostenvoordelen voor de werkgever. Door een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep en een andere uitspraak van de Hoge Raad, wordt de wet aangepast. Dit artikel gaat over die aanpassing.

De NVVK heeft samen met het Nibud een objectieve leefgeld-richtlijn opgesteld voor de schuldhulpverlening. Aanleiding: in de praktijk kwamen nog signalen voor dat mensen in een Msnp- of Wsnp-traject moesten rondkomen van “€ 50 per week”. Dat is volgens de nieuwe norm echt te weinig. De nieuwste richtlijn noemt voor een alleenstaande € 91 per week als minimum leefgeld.

In deze uitspraak van de Commissie van Beroep Kifid (2026-0011) staat een veelvoorkomende situatie centraal: een klant denkt dat bij zijn overlijdensrisicoverzekering (ORV) premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheid is geregeld, terwijl die dekking niet op de polis staat. De klant verwijt de adviseur dat die dekking wél is toegezegd, maar de adviseur kan dat niet aantonen omdat er geen gespreksnotities zijn.

Op 2 december 2025 deed Kifid uitspraak in een klacht van een weduwe tegen een tussenpersoon in zijn rol als hypotheekadviseur (vanaf nu: de adviseur). De adviseur had een gewenste overlijdensrisicoverzekering (ORV) niet afgesloten. Hij had dit wel geadviseerd, maar verzuimde in actie te komen, omdat de klanten zelf nog wilden kijken of ze de benodigde ORV elders konden afsluiten. Uiteindelijk werd de ORV niet afgesloten, en overlijdt de man van het echtpaar. De weduwe claimt een behoorlijke schade, en krijgt grotendeels gelijk.