In 2025 is bijna de helft van de behandelde klachten (47%) opgelost via bemiddeling of een schikking. Dat betekent: geen juridische uitspraak, maar wél een oplossing waar beide partijen zich in konden vinden, waarbij vaak ook sneller duidelijkheid ontstaat dan via een juridische procedure.

In Kifid-uitspraak 2026-0420 (bindend advies, 4 mei 2026) draait het om een herkenbaar spanningsveld in de schadepraktijk: wie bewaakt een harde termijn die de verzekeraar stelt voor het aanleveren van herstelnota’s (en dus voor het recht op de restant-uitkering)? De consument vindt dat zijn tussenpersoon (Rabobank) die deadline had moeten agenderen en hem had moeten waarschuwen. Kifid oordeelt echter dat de tussenpersoon in deze situatie geen zorgplicht heeft geschonden.

Kifid-uitspraak (GC 2026-0452) van 12 mei 2026 gaat in de kern over één klassiek praktijkprobleem: wat is er precies afgesproken in de Overeenkomst van Opdracht, en wie draagt het bewijsrisico als dat onduidelijk is?

Kunstmatige intelligentie (AI) speelt een steeds grotere rol in de samenleving. Zo ziet Kifid dat mensen AI gebruiken bij het opstellen van een klacht. Kifid zelf onderzoekt ook hoe AI kan bijdragen aan een efficiënte en toegankelijke klachtbehandeling. Daarbij blijft het uitgangspunt dat bij Kifid mensen verantwoordelijk zijn voor de behandeling en beoordeling van klachten: zij dragen verantwoordelijkheid en zijn aanspreekbaar. 

In Kifid-uitspraak 2026-0403 (bindend advies) stond een vraag centraal die je in de praktijk steeds vaker ziet bij (langlopende) verzekeringen: hoe ver reikt de informatie- en zorgplicht van een verzekeraar wanneer fiscale regels wijzigen, en een klant daardoor (indirect) financieel nadeel ondervindt—niet zozeer via de inkomstenbelasting, maar via inkomensafhankelijke regelingen zoals toeslagen?

Op 28 april 2026 deed de Kifid Geschillencommissie uitspraak 2026-0399, bindend advies over de vraag of een bank een opname uit een duurzaamheidsdepot mag weigeren wanneer de beoogde maatregel (hier: een warmtepompboiler) niet op de limitatieve NHG-/Trhk-lijst met energiebesparende voorzieningen staat.

Bankhelpdeskfraude is inmiddels een bekende fraudevorm: een oplichter doet zich voor als bankmedewerker en manipuleert de klant om “veiligheidsstappen” te zetten, waardoor de fraudeur juist toegang krijgt en geld wegsluist. De kernvraag in deze uitspraak: wanneer is het gedrag van het slachtoffer zó verwijtbaar dat sprake is van ‘grove nalatigheid’ (art. 7:529 BW), waardoor de bank niet (volledig) hoeft terug te betalen? Deze uitspraak is extra relevant omdat de Commissie van Beroep expliciet aangeeft hiermee terug te komen van een eerdere lijn (o.a. uitspraak 2025-0012).

In een bindend advies van 7 april 2026 (Kifid GC 2026-0327) staat een vraag centraal die in de adviespraktijk vaker terugkomt: moet een tussenpersoon ná afloop van een hypotheekdossier proactief waarschuwen/acteren op het ontbreken van overlijdensdekking (ORV)? Kifid trekt in deze zaak een duidelijke grens: nee, zo ver reikt de zorgplicht in deze omstandigheden niet.

In Kifid-uitspraak 2026-0284 (bindend advies, 24 maart 2026) staat een vraag centraal die in de praktijk van rechtsbijstandverzekeringen vaak speelt: wanneer moet een rechtsbijstandverzekeraar (of uitvoerder) uitkeren onder de “onvermogendekking” als de wederpartij een rechterlijk vonnis niet betaalt? En: kan een schikking met finale kwijting richting de wederpartij dat recht op onvermogendekking blokkeren?

30 maart is door Kifid GC 2026-0302 (bindend advies) uitspraak gedaan: over (1) de vraag of chatbot-“advies” van bunq onjuist/onvolledig was (zorgplicht/klantinformatie) én (2) of bunq een AVG-verzoek van de klant tijdig en inhoudelijk heeft afgehandeld.