Een belastingplichtige die na echtscheiding in de voormalige echtelijke woning blijft wonen, kan niet zonder meer de volledige eigenwoningrente aftrekken als hij juridisch slechts voor 50% eigenaar is. Ook ontstaat niet snel gerechtvaardigd vertrouwen doordat de Belastingdienst in andere jaren de aangifte heeft gevolgd. Dat blijkt uit een uitspraak van Hof Den Haag van 9 juni 2026, gepubliceerd op 16 juli 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:2286.

Mijn klant heeft een eigen woning. Daarop rust een EWS. De rente is dus aftrekbaar. De klant heeft een partner. Kan die partner de rente aftrekken van haar belastbare inkomen?

De staatssecretaris van Financiën heeft de Tweede Kamer een actueel overzicht gestuurd van fiscaal regelingen die negatief zijn geëvalueerd. Aanleiding is onder meer de motie-Dassen, waarin is gevraagd om opties uit te werken waarmee de voorgenomen “vrijheidsbijdrage” kan worden verminderd door ondoelmatige en ondoeltreffende fiscale regelingen af te schaffen of te versoberen. Volgens de brief zijn inmiddels 124 fiscale regelingen geëvalueerd. Daarvan zijn er 55 op ten minste één aspect negatief beoordeeld. Het gaat dan om regelingen die niet of beperkt doeltreffend zijn, niet doelmatig zijn, complex zijn voor de uitvoering of slecht doenlijk zijn voor belastingplichtigen. Samen vertegenwoordigen deze regelingen volgens het kabinet een budgettair belang van circa € 90 miljard.

Vanaf 2031 komt voor een belangrijke groep eigenwoningbezitters een fiscaal kantelpunt in beeld. Het gaat om belastingplichtigen met een eigenwoningschuld die al vóór 1 januari 2001 bestond. Voor die schulden is de 30-jaarstermijn voor renteaftrek op 1 januari 2001 gaan lopen. Per 1 januari 2031 is die termijn dus verstreken. De vraag is dan niet alleen of de renteaftrek in box 1 eindigt, maar ook wat er met de schuld zelf gebeurt. In de bijdrage van Eric van Uunen in het Fiscaal Praktijkblad wordt dit uitgewerkt aan de hand van de samenloop tussen de eigenwoningregeling, box 3, de Wet Hillen en excessief lenen.

Een meerderheid van de Tweede Kamer wil voorkomen dat de hypotheekrenteaftrek vanaf 2026 feitelijk ruimer wordt. Aanleiding is de motie-Stultiens bij de Voorjaarsnota 2026. In die motie wordt geconstateerd dat het kabinet voornemens is de hypotheekrenteaftrek met € 281 miljoen te verruimen als gevolg van het verhogen van het tweede tarief in box 1. De regering wordt verzocht deze verruiming ongedaan te maken, bijvoorbeeld door het maximale aftrekpercentage te verlagen of door het eigenwoningforfait beperkt te verhogen.

In deze zaak draait het om een klassiek, maar in de praktijk vaak onderschat probleem bij familieleningen en andere onderhandse leningen voor de eigen woning: wanneer is rente aftrekbaar als die niet daadwerkelijk wordt betaald, maar “schuldig blijft” en (volgens de belastingplichtige) wordt bijgeschreven?

De Belastingdienst heeft een 'Handboek scheiden' gepubliceerd rondom de fiscaliteiten zoals de eigenwoningregeling, toeslagen, lijfrenten en pensioen.

De Kennisgroep onroerende zaken heeft de vraag beantwoord wat de fiscale gevolgen zijn als een belastingplichtige zijn bestaande eigenwoningschuld in het verleden deels heeft afgelost en hij vervolgens zijn bestaande eigenwoningschuld en eigenwoningschuld oversluit en een nieuwe schuld voor verbouwing aangaat.

De discussie over de 30-jaarstermijn van de hypotheekrenteaftrek (HRA) laait opnieuw op. Aanleiding zijn schriftelijke Kamervragen van het Kamerlid Vermeer (BBB) d.d. 12 februari 2026 over het aflopen van de termijn vanaf 2031 én het risico op uitvoeringschaos en budgettaire derving. De kern: als vanaf 2031 voor een grote groep (deels) niet meer te controleren is wie al 30 jaar aftrek heeft gehad, ontstaat het risico dat aftrek “stilzwijgend” doorloopt. Vermeer vraagt daarom expliciet: wat zijn de jaarlijkse budgettaire gevolgen als de termijn wordt verlengd tot bijvoorbeeld 2040?

Wie een hypotheek oversluit, kijkt vaak naar een lagere rente of betere voorwaarden. Maar fiscaal is er een belangrijke valkuil: bij oversluiten moet de looptijd van de nieuwe lening aansluiten op de resterende looptijd van de oude lening. Als dat bij het afsluiten niet goed is vastgelegd, kan dat gevolgen hebben voor de aftrek van hypotheekrente en financieringskosten.