Gehuwde partners met verschillend eigenwoningverleden en de wettelijke regeling

Sinds 2013 is een eigenwoningschuld (EWS): een schuld die is aangegaan voor de verwerving, verbetering of onderhoud van de eigen woning en die volgens een contractueel aflossingsschema ten minste annuïtair (dus annuïtair of lineair) in maximaal 360 maanden wordt afgelost. 

Als een klant daarvoor al een EWS had, dan kan deze klant tot op de dag van vandaag onder voorwaarden gebruik maken van het overgangsrecht. Als we het hebben over een EWS onder het overgangsrecht, dan spreekt de wet over een ‘bestaande eigenwoningschuld’ (BEWS), gaat het over een EWS onder het nieuwe (huidige) recht, dan korten we dat af met NEWS (‘nieuwe eigenwoningschuld’).

Zo geeft dit document antwoord op vragen zoals:

Welke voorwaarden gelden voor het behouden en herleven van een eigenwoningschuld (EWS) waarop het overgangsrecht van toepassing is en die in wet bekend staat als ‘bestaande eigenwoningschuld’ (BEWS)?

Sinds 2013 is een eigenwoningschuld (EWS): een schuld die is aangegaan voor de verwerving, verbetering of onderhoud van de eigen woning en die volgens een contractueel aflossingsschema ten minste annuitair (dus annuitair of lineair) in maximaal 360 maanden wordt afgelost. Er is dus sprake van een aflossingseis. Daarnaast moet rekening gehouden worden met een eventuele eigenwoningreserve of aflossingsstand.

In dit themanummer bespreken we de aflossingseis en de aflossingsstand. De situatie dat een klant voor 2013 al een EWS heeft (gehad) behandelen we hier niet. Hierover verschijnt een apart themanummer. Ook de situatie dat partners met een verschillend een eigenwoningverleden samen een woning kopen en hiervoor een EWS aangaan, behandelen we hier niet. Hierover verschijnt een apart themanummer.

Zo geeft dit document antwoord op vragen zoals:

Wat zijn de gevolgen als niet voldaan wordt aan de aflossingseis en wat zijn de gevolgen als de aflossingsstand niet wordt toegepast en welke mogelijkheden zijn er om deze gevolgen teniet te doen?

Als partners samen een woning kopen en hiervoor een hypotheek afsluiten, eist elke geldverstrekker dat beide partners debiteur worden voor elk leningdeel. Het juridische gevolg hiervan is dat beide partners voor elk leningdeel hoofdelijk aansprakelijk zijn.

In fiscaal opzicht geldt als hoofdregel dat beide partners 50% aandeel hebben in elk leningdeel. Hiervan kunnen partners alleen afwijken als de schuld geen deel uitmaakt van de huwelijksgemeenschap.

Zo geeft dit document antwoord op vragen zoals:

Hoe wordt de eigenwoningschuld (EWS) van partners vastgesteld als de wettelijke regeling van toepassing is en hoe wordt de eigenwoningschuld van partners vastgesteld als ze een draagplichtovereenkomst opstellen en wat in beide situaties het gevolg bij echtscheiding / relatiebreuk?

Vanuit Fintool hebben wij heel lang ‘de boot afgehouden’ als het ging om de vraag van abonnees of wij ook een draagplichtovereenkomst op wilden stellen, of een voorbeeld hebben. Inmiddels zijn er een aantal marktpartijen die een ‘sjabloon’ te koop aanbieden. Vervolgens hebben wij van diverse adviseurs via de helpdesk zo’n ingevuld document ter beoordeling ontvangen, en hoewel het soms slechts een paar variabelen zijn die ingevuld hoefden te worden, ging het soms toch (fiscaal) mis.