Een belastingplichtige is begin 2021 verhuisd naar zijn nieuwe eigen woning. De verwervingskosten van de woning zijn € 200.000, waarvoor de belastingplichtige een schuld van € 200.000 is aangegaan. De schuld kwalificeert als eigenwoningschuld. De oude eigen woning van de belastingplichtige staat leeg en is bestemd voor de verkoop. Begin 2022 wordt de oude woning verkocht en realiseert de belastingplichtige een eigenwoningreserve van € 250.000. Eind 2022 besluit de belastingplichtige de nieuwe eigen woning te gaan verbouwen. De verbouwingskosten bedragen € 250.000 en dat bedrag wordt gefinancierd met eigen middelen, gelijk aan de overwaarde die is gerealiseerd bij de verkoop van de oude eigen woning. In 2022 wordt daadwerkelijk € 50.000 aan de verbouwing besteed en in 2023 € 200.000.

De Kennisgroep onroerende zaken heeft de vraag beantwoord of sprake is van een eigenwoningschuld na het oversluiten van een eigenwoningschuld met een verstreken looptijd en tegelijkertijd het aangaan van een nieuwe annuïtaire schuld voor de verbouwing van de eigen woning waarbij beide schulden een looptijd van 360 maanden hebben.

De Kennisgroep inkomstenbelasting niet-winst heeft naar aanleiding van het arrest van de Hoge Raad van 17 juli 2026 (ECLI:NL:HR:2026:1288) enkele standpunten ingetrokken. Het betreft de volgende standpunten:

De Kennisgroep onroerende zaken en de Kennisgroep successiewet hebben de vraag beantwoord of de verlaging van de WOZ-waarde met € 20.000 ook van toepassing is bij de waardering van afzonderlijk verhuurde woningen die onderdeel uitmaken van een onroerende zaak die kadastraal of in appartementsrechten kan worden gesplitst.

De belastingplichtige (hierna: de man) en zijn partner (hierna: de vrouw) hebben op beider naam een kapitaalverzekering eigen woning (hierna: KEW). Het tegoed op de KEW behoort aan beiden voor de helft toe. De man en vrouw scheiden. In het echtscheidingsconvenant is bepaald dat de man de eigen woning en de eigenwoningschuld (hierna: EWS) krijgt toebedeeld. Die toedeling heeft al plaatsgevonden. De vrouw woont in een huurwoning. Bij de aanbieder heeft nog geen wijziging in de tenaamstelling van de KEW plaatsgevonden. De KEW staat dus nog zowel op naam van de man als de vrouw.

De Kennisgroep aanmerkelijk belang publiceerde op 4 februari 2026 het standpunt KG:003:2026:2 over een situatie die in de adviespraktijk regelmatig voorkomt: een DGA leent vanuit de eigen BV geld uit aan een in het buitenland wonend kind voor de aankoop van een woning in dat buitenland. De vraag is vervolgens of die schuld – voor de Wet excessief lenen bij eigen vennootschap – kan worden behandeld als een eigenwoningschuld, zodat deze (onder voorwaarden) buiten aanmerking blijft bij het bepalen van het “bovenmatige deel” (en dus het fictief regulier voordeel in box 2).

Een eigenwoningschuld van vóór 2013 valt onder het overgangsrecht. Het is dan een ‘bestaande eigenwoningschuld’ (BEWS) zonder fiscale aflossingsplicht. Een BEWS blijft 30 jaar lang in box 1, als er niets verandert. Ook als iemand verhuist, kan de BEWS meegenomen worden naar een nieuwe woning. Toch ligt het genuanceerder: een BEWS kan niet altijd ‘herleven’ als hij een tijdje in box 3 heeft gezeten. Dat bevestigt de kennisgroep in een nieuw standpunt (KGS)

Een financieel adviseur geeft advies op een aantal financiële producten waaronder 20 februari 2020 het geven van hypotheekadvies en het verzorgen van de belastingaangifte. Als ze het hypotheekadvies verzorgen bieden ze hun cliënten een Abonnement Nazorg Hypotheken aan. De adviseur stelt in haar facturen dat dit abonnement aftrekbaar is als financieringskosten eigenwoning.

Iemand die een woning koopt voor eigen gebruik, komt in aanmerking voor het lage tarief in de overdrachtsbelasting van 2%, of de vrijstelling. Vanwege sterk gestegen huizenprijzen, komt het tegenwoordig steeds vaker voor dat twee of meer personen samen een woning kopen, terwijl ze niet van plan zijn een gezamenlijke huishouding te voeren. Er is geen ‘affectieve relatie’ en de kopers blijven in hun eigen deel van de woning. De vraag doet zich voor in hoeverre een dergelijke verkrijging uitwerkt in de overdrachtsbelasting. De Kennisgroep geeft daarop antwoord.

In de overdrachtsbelasting bestaan verschillende tarieven. Bij aankoop van een woning voor eigen gebruik geldt het tarief van 2% of de startersvrijstelling. Die vrijstelling is afhankelijk van de leeftijd en de tegenprestatie (prijs) voor de woning. Die tegenprestatie is de ‘maatstaf van heffing’ voor de overdrachtsbelasting. Voor appartementen kan die maatstaf van heffing onduidelijk zijn, als de Vereniging van Eigenaren een schuld heeft. Daarover geeft de Kennisgroep nu duidelijkheid.