VvE en rechtsbijstand: wanneer een kostenmaximum van €50.000 niet pro rata mag worden verlaagd (Kifid 2026-0025)

Feiten van de zaak

De achtergrond: aannemer, dakterras, dak en schilderwerk

• Een VvE gaf een aannemer opdracht voor o.a. schilderwerk, aanleg van een dakterras en dakonderhoud.
• In 2024 ontstond een conflict omdat het werk volgens de VvE niet goed was uitgevoerd; de VvE meldde dit als rechtsbijstand-verzoek bij de verzekeraar (DAS).

Kort geding: onduidelijkheid over “wie partij is”

• De aannemer dagvaardde vervolgens in kort geding niet alleen de VvE maar ook vijf leden.
• In het kort geding werd ook aangevoerd (en door de voorzieningenrechter opgemerkt) dat onduidelijk was wie precies contractspartij was, omdat een handtekening namens de VvE leek te ontbreken en slechts enkele appartementen hadden ondertekend.

Kostenmaximum en communicatie van de verzekeraar

• Na het kort geding werd het dossier uitbesteed aan een externe advocaat.
• De verzekeraar communiceerde richting de VvE over het kostenmaximum (o.a. dat er nog maar € 20.000 zou resteren) en bevestigde dat voor externe kosten een maximaal verzekerd bedrag van € 50.000 (incl. btw) gold.
• Later stelde de verzekeraar zich op het standpunt dat op basis van artikel 3.5 slechts een deel van de externe kosten werd vergoed, omdat er meerdere belanghebbenden waren; het aandeel van de VvE werd bepaald op 1/5e. Daarbij werd genoemd dat nog € 47.594,90 resteerde.

Juridische vraag

De centrale vraag was:

Mag de verzekeraar (achteraf) het kostenmaximum pro rata beperken wegens meerdere belanghebbenden, terwijl hij tijdens de behandeling per e-mail zónder voorbehoud heeft bevestigd dat de VvE recht heeft op vergoeding van externe kosten tot het volledige kostenmaximum van € 50.000?

Uitspraak van Kifid en de kernoverwegingen

Polisvoorwaarden: pro rata bij “gezamenlijke actie”

In de bijlage bij de uitspraak staat artikel 3.5, waarin “belanghebbenden” worden gedefinieerd en waarin DAS mag bepalen dat zij bij een gezamenlijke actie slechts het aandeel van de verzekerde betaalt; dat aandeel kan “in alle redelijkheid” worden vastgesteld door totale kosten te delen door het aantal belanghebbenden.

Maar: een concrete, onvoorwaardelijke dekkingstoezegging kan voorgaan

De commissie benadrukt dat normaal gesproken de voorwaarden leidend zijn, maar dat dit anders kan zijn als de verzekeraar een concrete, onvoorwaardelijke dekkingstoezegging heeft gedaan.

Waarom kreeg de VvE gelijk?

De commissie oordeelde dat de e-mails van 16 oktober 2024 en 5 november 2024 (let op: in de samenvatting worden ook jaartallen 2025 genoemd) kwalificeren als zo’n concrete en onvoorwaardelijke toezegging tot het kostenmaximum van € 50.000.

Belangrijk: in die e-mails:

• werd bevestigd dat de VvE recht had op vergoeding van redelijke en noodzakelijke kosten tot € 50.000, én
• werd ook aangegeven hoeveel er nog resteerde,
• zonder te melden dat artikel 3.5 zou leiden tot slechts 1/5e vergoeding.

De commissie vindt dat de verzekeraar dit voorbehoud “toen, maar al eerder” had kunnen en moeten maken, omdat hij al ruim vóór die e-mails wist dat mogelijk ook anderen betrokken waren (dagvaarding 17 juli 2024 en vonnis 12 augustus 2024).

Gevolg: de verzekeraar heeft bij de VvE gerechtvaardigd vertrouwen gewekt en is aan die toezegging gebonden.

Wat werd toegewezen en wat niet?

• Toegewezen: verklaring voor recht dat de VvE recht heeft op vergoeding van de volledige advocaatkosten tot € 50.000.
• Afgewezen: de gevorderde vertragingsschade van € 120.000 (herstelkosten dak/schilderwerk). Kifid vond niet bewezen dat die kosten niet op de aannemer verhaald konden worden door nalatig/vertragend handelen van de verzekeraar.

Bron: Kifid