Klant man verwerft 1-12-2006 zijn eerste woning, EWS € 151.500. Verkoop 1-3-2014 met restschuld € 26.500. De restschuld is gefinancierd met een persoonlijke lening die nog niet volledig is afgelost. Klant vrouw verwerft 4-6-2010 haar eerste woning, EWS € 146.000. Verkoop 1-5-2014, geen EWR. Zij speelt quitte. Klanten kopen samen een huis 15-4-2014. Eigenwoningschuld € 279.760 waarvan € 65.000 aflossingsvrij en € 214.760 annuïtaire aflossing, looptijd 360 maanden. 1-1-2018 klant man sluit een persoonlijke lening af voor een verbouwing (EWS) € 11.330. Zij wonen samen met een samenlevingscontract. Begin 2020 kopen zij samen een nieuwe woning met voor € 500.000 k.k. Zij willen voor € 20.000 verbouwen. De huidige woning is € 370.000 waard en moet nog verkocht worden. EWS bij ING thans € 256.236. Klopt het dat circa € 250.000 vormvrij is? Klanten hebben de voorkeur voor een aflossingsvrij leningdeel van € 100.000 in de nieuwe situatie. Ik heb de excell rekentool van Fintool gebruikt. Er is niet eerder een interne draagplicht vastgelegd. Kan dit in de toekomstige situatie alsnog? De restant duur aftrek heb ik met de rekentool vastgelegd.

Klanten gehuwd in gemeenschap van goederen hebben op 1-1-2001 gezamenlijk een eigen woning gekocht. De oorspronkelijke schuld is € 199.663 en dit is een volledige EWS tot 1-1- 2019. De EWS op 1-1-2020 is € 90.756 (door eigen aflossing) en op 1-1-2021 is dat € 72.605 (door eigen aflossing). December 2021 lossen klanten ook het restant af van € 72.605 en vervalt de lening (EWS). In 2023 kopen klanten een nieuwe woning. De aankoopkosten zijn € 850.000 en door het volledig inbrengen van de overwaarde en een deel eigen middelen is er een finacieringsbehoefte van € 250.000. Aangezien het overgangsrecht is komen te vervallen (kalenderjaar 2021 plus 1 jaar 2022) zal de lening afgelost moeten worden volgens nieuw recht om aftrekbaar te zijn. De vraag is over welk deel de renteaftrek geldt en hoe lang deze rente aftrekbaar is. Mijn idee is dat de EWS pas (volledig) is afgelost in 2021 en dat over de oorspronkelijke schuld van € 199.663 reeds (afgerond) 21 jaar aftrek is genoten. Dat dit deel nog 9 jaar aftrek heeft en het deel erboven ca. €50.000 360 maanden aftrek heeft.

Relatie A en B hebben een woning aangekocht en vanwege de inbreng van A (verwachte eigenwoningreserve. A = 100% eigenaar oude woning.) is er een draagplichtovereenkomst opgesteld. Nu is de woning van A verkocht (en geleverd) en valt de verkoopwinst hoger uit ten opzichte van eerdere uitgangspunten. Vraag is of deze meevaller aangewend kan worden voor een extra verbouwing (nu er extra bestedingsruimte is). Dat de meevaller gebruikt kan worden voor de extra verbouwing is op zich mogelijk. De vraag ziet eigenlijk meer op de civiele/ fiscale leningdelen. En dan is het per casus afhankelijk wat de gevolgen/ gewenste aanpassingen zijn.

Via de Fintool helpdesk krijgen we soms de vraag of het omzetten van een annuïtair leningdeel naar aflossingsvrij fiscaal mogelijk is zonder dat de overige leningdelen fiscaal in het gedrang komen. Het gaat hierbij dan om ‘nieuw recht’ box 1 leningdelen (BP2013). Bij de omzetting houdt de adviseur rekening met GHF en box 3 toetsing vanwege leningdeel dat fiscaal niet meer voldoet aan aflossschema.

Een Fintool lezer stelt terecht de vraag of er sprake moet zijn van een annuïtaire aflossing bij een economische verwerving, daar dit niet in de uitspraak van de rechtbank tot uiting is gekomen.

Een hypotheekadviseur nam contact op met de fiscale helpdesk van Fintool. Een relatie van hem had in 2013 zijn woning verkocht (box 1 hypotheek €200.000) en heeft eerder een andere woning gekocht (levering september 2014). In de tussenliggende periode is sprake van huur. Bij eerdere navraag bij de Belastingdienst was het antwoord (van de Belastingdienst) dat het overgangsrecht 'bestaande eigenwoningschuld' voor zijn relatie niet meer van toepassing is, doordat aankoop/levering pas in 2014 valt. Ondanks verwijzing naar artikel 10Bis.1 Wet IB2001, bleef de Belastingdienstmedewerker voet bij stuk houden. Wat nu?

Een relatie van ons heeft een overbruggingskrediet gesloten (maart 2011) en nu (gelukkig) de oude woning kunnen verkopen (levering maart 2014). Echter, de verkoopwinst valt tegen en de overbrugging kan niet volledig worden ingelost. De bank is bereid de huidige overbruggingshypotheek (na gedeeltelijke inlossing met overwaarde) om te zetten naar een vaste hypotheek. Valt deze lening nu onder het overgangsrecht, of dient deze annuïtair te worden afgelost?

A heeft een huis met 100% spaarhypotheek van € 250000 (alles box1). Hij wil nu een andere woning kopen en heeft daarvoor een hypotheek nodig van € 350000( alles box1). Als hij nu de nieuwe hypotheek bij een andere geldverstrekker sluit kan hij dan voor de eerste € 250000 de spaarhypotheek voortzetten? Kan het spaarsaldo zonder problemen over naar de nieuwe geldverstrekker? En het "nieuwe geld" ( € 100000) valt uiteraard onder het nieuwe fiscaal regime en zal minimaal annuïtair gesloten moeten worden? Maw : Hoe ziet eea eruit bij een nieuwe geldverstrekker?

Klanten van mij hebben nu een SEW bij X. Zij gaan verhuizen. De rente bij de nieuwe bank (Y) is lager dan bij X. Hierdoor daalt ook de spaarrente in de SEW. Oorspronkelijk doelkapitaal was € 160.000. De jaar premie bij X bedraagt E 1.200,00. De nieuwe premie wordt bij Y, zonder verhoging van het doelkapitaal E 1.600. De vraag is of dit nu mag zonder verlies van vrijstellingen cq hypotheekrente aftrek

A verkoopt zijn woning in 2012 en koopt een nieuwe woning in 2013. Hij had een hypotheek met NHG en gaat ook nu een hypotheek aan met NHG. Omdat hij gebruik maakt van het overgangsrecht bestaat de nieuwe hypotheek uit 50% waarde woning afl.vrij en de rest bankspaar. Hij heeft de vorige hypotheek sinds 2001 gehad en heeft zodoende nog 20 jaar recht op hypotheekrente aftrek. De vorige hypotheek was hoger dan de nieuwe. Vraag: Dient de looptijd van het bankspaargedeelte nu een looptijd te hebben van 20 of mag het ook 30 jaar zijn?