Wanneer partners met een eigen woning uit elkaar gaan, wil vaak één van de ex-partners in de woning blijven wonen. De vertrekkende partner wil dan worden ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypotheekschuld. Dat kan alleen als de blijvende partner zijn deel van de schuld kan dragen, vermeerderd met de eventuele schuld die nodig is om de vertrekkende partner uit te kopen. Soms kan de blijvende partner wel de schuld van hem en zijn ex-partner dragen, maar niet de extra last van de uitkoopsom zelf (de helft van de overwaarde).

Als klanten gaan scheiden (of uit elkaar gaan in het geval van samenwoners) speelt de gezamenlijke eigen woning en de bijbehorende eigenwoningschuld (EWS) een grote rol. Zowel fiscaal als juridisch moeten partners de woning en de bijbehorende EWS formeel verdelen. Zo geeft dit document antwoord op vragen zoals: Wat zijn de gevolgen van echtscheiding/ relatiebreuk voor de eigenwoningschuld van beide ex-partners in zowel de situatie dat de gemeenschappelijke woning wordt verkocht als dat een van ex-partners wordt uitgekocht?

Een echtscheidingsconvenant kan civielrechtelijk duidelijk zijn: de woning wordt aan één ex-partner toegedeeld. Maar als de notariële levering vervolgens jarenlang uitblijft, kan dat bij een volgend huwelijk alsnog tot een ingewikkelde verdelingskwestie leiden. Dat blijkt uit een recente beschikking van het Gerechtshof Amsterdam van 19 mei 2026.

De Belastingdienst heeft een 'Handboek scheiden' gepubliceerd rondom de fiscaliteiten zoals de eigenwoningregeling, toeslagen, lijfrenten en pensioen.

In deze uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam (17 februari 2026, ECLI:NL:GHAMS:2026:385) draait het om een klassiek “scheidingsdossier” dat jarenlang blijft doorsudderen: de ex-echtgenoten zijn al in 2013 gescheiden, maar de gemeenschappelijke woning is nooit (juridisch) verdeeld. Als de woning uiteindelijk in 2024 voor een veel hogere prijs wordt verkocht, ontstaat ruzie: welke waarde telt voor de verdeling? De (oude) waarde uit 2018 of de (hoge) verkoopprijs uit 2024?

Ex-partners maken vaak bij dezelfde onderwerpen fouten in de aangifte inkomstenbelasting. Die onderwerpen zijn: de eigen woning, woongenot als alimentatie en afspraken in het echtscheidingsconvenant.

In deze zaak speelt een geschil tussen ex-echtgenoten over de verdeling van een restschuld na de verkoop van de voormalige echtelijke woning. De man vordert de helft van de restschuld van de vrouw, terwijl zij zich hiertegen verweert met een beroep op redelijkheid en billijkheid, mede gelet op hun problematische relatieverleden. Deze zaak is van groot belang voor financieel adviseurs, omdat zij raakt aan de kern van regresvorderingen, schulddraagplicht en het belang van tijdige afwikkeling van financiële kwesties na echtscheiding.

Met deze rekentool bereken je de contante waarde van het renteverschil tussen twee hypotheken voor de resterende rentevastperiode. Dit is handig bij echtscheidingen wanneer de ene partij de oude hypotheek meeneemt en dan de andere partij een nieuwe (duurdere) hypotheek moet afsluiten. De berekening is geschik voor 3 soorten hypotheken: annuïteiten lineair aflossingsvrij De tool berekent eerst de te betalen rente per maand voor de resterende rentevastperiode. Vervolgens maakt de tool deze rentes contant naar de datum van de laatst betaalde termijn (op of voor de rekendatum). Als rekendatum kies je bijvoorbeeld de scheidingsdatum.

Het recente Handboek Scheiden, gepubliceerd door het Forum Fiscaal Dienstverleners (FFD) in samenwerking met de Belastingdienst, biedt een actuele en praktische leidraad voor de fiscale en toeslagen-gevolgen van een echtscheiding of het uit elkaar gaan. Doel is: veelvoorkomende, maar vaak complexe situaties bij scheiden inzichtelijk maken voor fiscaal dienstverleners (en hun cliënten). Het Handboek is toegankelijk zonder inlog op het FFD-platform. Het biedt structuur voor de bespreking van kwesties zoals fiscale partnerschap, eigen woningregeling, alimentatie, pensioen, lijfrenten en toeslagen.

Tussen partijen is met name in geschil of de man recht heeft op een vergoeding omdat de bestaande hypothecaire lening een veel lagere rente heeft dan de huidige hypotheekrente.