Een in Nederland wonende Amerikaanse belastingplichtige vertrekt voor werk naar Zweden, houdt haar Nederlandse koopwoning onverhuurd aan en wil die woning (op verzoek) in box 1 blijven behandelen via de zogenoemde uitzendregeling van art. 3.111 lid 6 Wet IB 2001. De Rechtbank Zeeland-West-Brabant gaat daar niet in mee: het verblijf in Zweden is volgens de rechtbank niet (voldoende aannemelijk) tijdelijk, waardoor de Nederlandse woning geen eigen woning (meer) is en de eigenwoningfaciliteiten (zoals renteaftrek) vervallen.

De vraag die partijen verdeeld houdt is de vraag of de Adviseur rekening had moeten houden met de situatie dat Consument mogelijk in de toekomst zijn woning zou willen verhuren. Daarbij speelt ook de vraag of de Adviseur Consument expliciet had moeten wijzen op het verhuurbeleid van de geadviseerde geldverstrekker. Kortom, partijen zijn verdeeld of de Adviseur passend advies heeft gegeven.

Minister Keijzer gaf antwoord op Kamervragen over het artikel ««Expats only»:Nederlandse woningzoekers buitenspel door nieuwe wet».

Deze wetswijziging is belangrijk voor gemeenten, platforms en verhuurders. Gemeenten krijgen met het centraal digitaal toegangspunt meer inzicht in toeristische verhuur, wat de handhaving gemakkelijker maakt.

Het doel van de Wet vaste huurcontracten is dat vaste huurcontracten de norm worden, wat ten goede komt van de woonzekerheid van huurders. Aangezien er specifieke groepen zijn waarvoor tijdelijke huurcontracten nog wel een uitkomst bieden kent de Wet vaste huurcontracten een uitzonderingsbepaling.

De Kennisgroep onroerende zaken heeft de vraag beantwoord wanneer een belastingplichtige een eigenwoningreserve realiseert bij tijdelijke verhuur van een te koop staande woning.

De Wet vaste huurcontracten schaft het gebruik van tijdelijke huurcontracten af. De wet maakt het wel mogelijk om voor bepaalde wenselijke situaties onder strenge voorwaarden toch tijdelijke huurcontracten af te sluiten.

Dit besluit ziet op het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet goed verhuurderschap en het daarop gebaseerde Besluit goed verhuurderschap. De Wet goed verhuurderschap treedt in werking op 1 juli 2023 met uitzondering van artikel 2, tweede lid, onderdeel e, onder 4°, artikel 3, artikel 4, eerste lid, en artikel 28.

Op basis van de Wet goed verhuurderschap hebben verhuurders en verhuurbemiddelaars de verplichting om huurders van woon- en verblijfsruimten te informeren over hun rechten en plichten, voorzover deze rechten en plichten niet zijn opgenomen in de huurovereenkomst.

De Eerste Kamer heeft het wetsvoorstel goed verhuurderschap aangenomen. Het wetsvoorstel geeft gemeenten meer mogelijkheden om huurders te beschermen tegen misstanden bij het huren van woon- of verblijfsruimten.