Het belang van het opstellen van een duidelijke Overeenkomst van Opdracht

In deze zaak schakelde een consument een financieel adviseur in voor aankoopbegeleiding én advies/bemiddeling voor een hypothecaire geldlening. Tijdens het traject beëindigde de consument de opdracht en eiste terugbetaling van een aanbetaling van € 1.000. De adviseur verweerde zich, maar de commissie oordeelde dat de adviseur onvoldoende had betwist dat sprake was van een ‘no cure no pay’-afspraak voor de hele opdracht. Gevolg: de aanbetaling moest terug.

De uitspraak laat vooral zien waarom een messcherpe Overeenkomst van Opdracht (met heldere afspraken over scope, prijs, beëindiging en restitutie) cruciaal is: als die ruimte laat voor meerdere interpretaties, kan dat in een klachttraject direct geld kosten.

Feiten van de zaak

• De consument benaderde adviseur/aankoopbemiddelaar in 2025 voor hypotheekadvies/bemiddeling en aankoopbegeleiding.
• De consument betaalde een aanbetaling van € 1.000.
• De opdracht werd tussentijds beëindigd. Er kwam geen woningkoop en geen hypothecaire lening tot stand.
• In de (schriftelijke) overeenkomst van opdracht stond óók iets over beloning en restitutie: de commissie constateert o.a. een loon van € 3.250 en een bepaling dat bij stopzetten van de aankoopbegeleiding € 2.500 zou worden terugbetaald.
• De consument stelde: we hadden no cure no pay afgesproken (dus: bij stoppen/geen resultaat geen loon).
• De consument vorderde later ook € 2.000 schadevergoeding, maar onderbouwde die onvoldoende.

Juridische vraag
De centrale vraag was feitelijk (en bewijsrechtelijk):

Hebben partijen afgesproken dat de opdracht op ‘no cure no pay’-basis werd uitgevoerd, zodat bij het uitblijven van resultaat (woning + hypotheek) geen beloning verschuldigd is en de aanbetaling moet worden terugbetaald? Daaronder ligt een tweede vraag die in veel dossiers terugkomt: wat betekent een “creditering/terugbetaalbepaling” die (volgens de adviseur) slechts op een deel van de dienstverlening ziet (aankoopbegeleiding) als de klant vindt dat dit voor het geheel gold?

Uitspraak van de commissie

Toewijzing € 1.000 aanbetaling

De commissie wijst de vordering tot terugbetaling van € 1.000 toe. De redenering is in essentie:

1. Onvoldoende betwisting = vaststaand
   De commissie past de bewijsregel toe dat feiten die door de ene partij zijn gesteld en door de andere partij niet of onvoldoende zijn betwist, als vaststaand worden aangenomen. In de bijlage verwijst de commissie expliciet naar art. 149 Rv.
2. Het verweer was te smal
   De adviseur stelde in de kern: de “creditering” in de opdracht zag op aankoopbegeleiding en niet op de hypotheekaanvraag. De commissie vond dat daarmee onvoldoende werd betwist dat ‘no cure no pay’ voor de gehele opdracht gold, zoals de consument stelde.
3. Geen resultaat = terugbetaling aanbetaling
   Omdat (a) de aanbetaling vaststond en (b) de hypotheek er niet kwam, moest de aanbetaling terug.

Afwijzing schadevergoeding (€ 2.000)

De extra vordering van € 2.000 schadevergoeding wordt afgewezen “bij gebrek aan onderbouwing van de schade”.

Beslissing
De adviseur moet binnen twee weken € 1.000 betalen; de rest wordt afgewezen. Het betreft een niet-bindend advies.

Drie praktische tips voor de praktijk

Tip 1 — Maak “scope” en “deelopdrachten” expliciet (en toetsbaar)

Als je aankoopbegeleiding en hypotheekadvies/bemiddeling combineert, leg dan vast:

• wat precies onder aankoopbegeleiding valt;
• wat onder hypotheekadvies en bemiddeling valt;
• welke mijlpalen horen bij welk onderdeel;
• en vooral: welke kosten aan welk onderdeel hangen.

Tip 2 — Definieer “no cure no pay” alsof je een jurist aan het schrijven bent

“No cure no pay” is in de praktijk een containerbegrip. Definieer daarom letterlijk:

• wat is de cure? (getekende koopovereenkomst? bindende hypotheekofferte? passeren bij notaris?)
• wat is no pay? (nul kosten, alleen bepaalde kosten, of alleen succesfee?)
• wat gebeurt er bij tussentijdse beëindiging door klant (opzegging) of adviseur?
• wat gebeurt er met aanbetalingen en al gemaakte kosten?

Tip 3 — Bouw je “betwisting” dossiermatig op: bevestigen, herhalen, en bewaren

Als een klant achteraf stelt dat iets is afgesproken (zoals no cure no pay), moet je dat in een klachtzaak effectief kunnen weerspreken:

• stuur na het eerste gesprek een schriftelijke opdrachtbevestiging (“samenvatting van afspraken”) en vraag om akkoord;
• herhaal de kernafspraken in e-mails bij belangrijke stappen;
• archiveer alles in het klantdossier (versiebeheer!).

Bron: Kifid