Motie: Kamer wil “carry-back” verliesverrekening in nieuw box 3-stelsel (minimaal 1 jaar)

Waar gaat deze motie precies over?
In box 1, box 2 en de vennootschapsbelasting bestaat al de mogelijkheid om verliezen (onder voorwaarden) te verrekenen met andere jaren. De Kamer vindt dat een heffing op werkelijk rendement in box 3 – met potentieel sterk fluctuerende rendementen – kan leiden tot een onevenwichtige belastingdruk over de tijd als verliezen alleen voorwaarts kunnen worden meegenomen. Daarom wil de Kamer een vergelijkbare “tijdsgemiddelde” systematiek: ten minste 1 jaar terugwentelen. (Motie Eerdmans & Bikker)

Waarom is dit relevant (en tegelijk gevoel
In de beleids- en uitvoeringsdiscussie rond box 3 is verliesverrekening al vaker een “hete aardappel” geweest. In eerdere uitwerkingen van het nieuwe stelsel is verliesverrekening met jaren in het verleden juist geschrapt vanwege complexiteit en uitvoeringslasten (o.a. herziening van oude aanslagen).
Daarnaast is in recente communicatie rond de implementatie van box 3 (richting 2028) meermaals benadrukt dat nieuwe structuurwijzigingen de planning kunnen raken; “carry-back” wordt daarbij expliciet als voorbeeld genoemd van een wijziging die niet zomaar “een knop” is.

De motie maakt daarom twee dingen tegelijk duidelijk:

1. Politieke wens: evenwichtigere heffing over meerdere jaren (meer “draagkracht door de tijd”).
2. Budget/uitvoerbaarheid: als carry-back geld kost of complex is, moet het kabinet dekking en alternatieven expliciet maken.

Praktische aandachtspunten voor advies- en dossiervorming
Als carry-back (minimaal 1 jaar) in het nieuwe box 3-stelsel daadwerkelijk wordt ingevoerd, zijn dit de punten om alvast in het vizier te houden:

• Cashflow en timing: belastingdruk kan worden “afgevlakt” bij sterke verliezen na een jaar met hoge rendementen. Dat helpt vooral bij beleggingen met volatiliteit en bij realisaties rondom jaargrenzen.
• Administratie/onderbouwing: carry-back werkt alleen goed als het verlies en het (eerder) belaste resultaat goed te reconstrueren zijn. Dossieropbouw (transactieoverzichten, waarderingen, kosten) wordt nog belangrijker.
• Interactie met systeemkeuzes: als het stelsel (deels) aanwas/waardemutaties belast, kan verliesbepaling anders uitpakken dan bij een puur realisatiemodel. Een carry-back mechanisme moet daarop aansluiten, anders ontstaan nieuwe randen en discussies.
• Voorjaarsnota als scharniermoment: de motie dwingt het kabinet om snel met contouren te komen; dat geeft adviseurs relatief vroeg richting, maar kan ook leiden tot “ruwe” varianten met latere verfijning.

Andere aangenomen moties bij het debat over de regeringsverklaring (selectie)
Naast box 3 zijn er meerdere moties aangenomen met impact op het brede sociaal-economische domein:

• Belasting op arbeid verlagen via afbouw fiscale regelingen: de regering moet opties uitwerken om de voorgenomen lastenverzwaring op arbeid te verminderen door ondoelmatige/ondoeltreffende fiscale regelingen af te schaffen of te versoberen, en deze vóór de Voorjaarsnota met de Kamer te delen.
• Armoede moet in deze kabinetsperiode dalen, niet stijgen: oproep om in beleid/maatregelen te borgen dat armoede afneemt.
• Sociale zekerheid & zorg: effecten voor kwetsbare groepen vooraf in beeld: vóór en moeten gevolgen voor kwetsbare groepen worden uitgewerkt (o.a. zorgmijding, toegang tot zorg, schulden). verzachten:** verzoek om de voorgenomen aanscherping te verzachten (bijv. minder strenge koppeling aan levensverwachting, ruimere regelingen zwaar beroep, AOW op basis van gewerkte jaren, of flexibeler op basis van inkiale partners intensief te betrekken.