Een belastingplichtige is begin 2021 verhuisd naar zijn nieuwe eigen woning. De verwervingskosten van de woning zijn € 200.000, waarvoor de belastingplichtige een schuld van € 200.000 is aangegaan. De schuld kwalificeert als eigenwoningschuld. De oude eigen woning van de belastingplichtige staat leeg en is bestemd voor de verkoop. Begin 2022 wordt de oude woning verkocht en realiseert de belastingplichtige een eigenwoningreserve van € 250.000. Eind 2022 besluit de belastingplichtige de nieuwe eigen woning te gaan verbouwen. De verbouwingskosten bedragen € 250.000 en dat bedrag wordt gefinancierd met eigen middelen, gelijk aan de overwaarde die is gerealiseerd bij de verkoop van de oude eigen woning. In 2022 wordt daadwerkelijk € 50.000 aan de verbouwing besteed en in 2023 € 200.000.

De Kennisgroep onroerende zaken heeft de vraag beantwoord of sprake is van een eigenwoningschuld na het oversluiten van een eigenwoningschuld met een verstreken looptijd en tegelijkertijd het aangaan van een nieuwe annuïtaire schuld voor de verbouwing van de eigen woning waarbij beide schulden een looptijd van 360 maanden hebben.

De Kennisgroep inkomstenbelasting niet-winst heeft naar aanleiding van het arrest van de Hoge Raad van 17 juli 2026 (ECLI:NL:HR:2026:1288) enkele standpunten ingetrokken. Het betreft de volgende standpunten:

De Kennisgroep inkomstenbelasting niet-winst heeft de vraag beantwoord op welke wijze het bedrag van de terugstorting van betaalde lijfrentepremies en/of   - inleg na opzegging of ontbinding van een lijfrenteproduct in aanmerking wordt genomen onder de Wet rechtsherstel box 3 en de box 3-wetgeving met ingang van 1 januari 2023. Tevens is het standpunt KG:202:2024:8, dat ziet op de geruisloze terugstorting van te veel betaalde premies voor een lijfrente in box 3, ingetrokken in verband met het vervallen van onderdeel 2.5 van het Verzamelbesluit lijfrenten en overige periodieke uitkeringen. Het nieuwe standpunt komt tot dezelfde uitkomst als het ingetrokken standpunt.

De Kennisgroep successiewet heeft een aantal standpunten geactualiseerd naar aanleiding van wetswijzigingen per 1 januari 2025 en 1 januari 2026.

De Kennisgroep inkomstenbelasting niet winst heeft vragen beantwoord over de wijze waarop optierechten en optieverplichtingen in de tegenbewijsregeling box 3 in aanmerking worden genomen.

De belastingplichtige (hierna: de man) en zijn partner (hierna: de vrouw) hebben op beider naam een kapitaalverzekering eigen woning (hierna: KEW). Het tegoed op de KEW behoort aan beiden voor de helft toe. De man en vrouw scheiden. In het echtscheidingsconvenant is bepaald dat de man de eigen woning en de eigenwoningschuld (hierna: EWS) krijgt toebedeeld. Die toedeling heeft al plaatsgevonden. De vrouw woont in een huurwoning. Bij de aanbieder heeft nog geen wijziging in de tenaamstelling van de KEW plaatsgevonden. De KEW staat dus nog zowel op naam van de man als de vrouw.

In een vraag en antwoordbrochure van 7 februari 2022 is aangegeven dat een proefpersonenverzekering (hierna: PV) moet worden gezien als een aansprakelijkheidsverzekering die niet onder de vrijstellingen van artikel 24, eerste lid van de Wet op belastingen van rechtsverkeer (hierna WBR) valt en dus belast is voor de assurantiebelasting.

De Kennisgroep Successiewet (KG:063) heeft op 8 juli 2025 een standpunt ingenomen over de werking van een finaal verrekenbeding dat door ongehuwden is vastgelegd in een notarieel samenlevingscontract. De vraag is of de uitwerking daarvan gelijk is aan finale verrekenbedingen tussen gehuwden. De Kennisgroep geeft hierover duidelijkheid in zijn standpunt.

Op 10 juli 2025 publiceerde de Kennisgroep onroerende zaken een standpunt die relevant is voor begrip van de eigenwoningregeling. Het standpunt gaat over een specifieke situatie: duurzaam gescheiden levende echtgenoten die elk een woning hebben. Geldt daarvoor de scheidingsregeling of niet? Op die vraag heeft de Kennisgroep een interessant antwoord gegeven.