Onderverzekering leidt tot forse schadevergoeding taxateur

Feiten van de zaak (kern)

• De taxateur verrichtte een voortaxatie ex art. 7:960 BW “ten behoeve van af te sluiten brand en/of andere verzekeringen”.
• In het rapport werd gerekend met een bouwvolume van circa 9.500 m³ en een totale herbouwwaarde van € 5.350.000.
• In 2019 ontstond brand; bijna het gehele complex raakte verloren.
• Interpolis stelde (in het schade-/uitkeringstraject) dat zonder de fout de waarde op € 7.568.961,40 zou zijn uitgekomen.
• De VvE stelde dat door de te lage voortaxatie onderverzekering ontstond en dus een schadepost (ruim € 775k in eerste aanleg; in hoger beroep speelt vooral de matiging).

Juridische vraag

De centrale vragen die in hoger beroep terugkomen:

1. Beroepsfout / tekortkoming: heeft de taxateur gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht?
2. Causaliteit en omvang: is er conditio-sine-qua-non verband tussen de fout en het onderverzekeringsnadeel?
3. Eigen schuld VvE? (o.a. garantie tegen onderverzekering, indexering)
4. Aansprakelijkheidsbeperking: golden de algemene voorwaarden met limitering?
5. Matiging (art. 6:109 BW): leidt volledige schadevergoeding tot kennelijk onaanvaardbare gevolgen en zo ja, tot welk bedrag?

Uitspraak van het hof (samenvatting + belangrijkste overwegingen)

Beroepsfout: ernstige misslag in bouwvolume en waardering

Het hof vindt dat verwijtbaar veel te laag is getaxeerd. Zelfs als de taxateur bewust bepaalde delen niet zou hebben meegenomen (bijv. vanwege “slechte staat”), blijft overeind dat in het rapport met circa 3.500 m³ te weinig is gerekend; dat werkt direct door in de herbouwwaarde. Dat is een ernstige beroepsfout.

Persoonlijke aansprakelijkheid van de taxateur naast de BV

De overeenkomst was met de taxatie-BV gesloten, maar de taxateur had de voortaxatie persoonlijk uitgevoerd en daarbij niet de vereiste zorgvuldigheid betracht. Daarom is hij naast de BV ook uit onrechtmatige daad aansprakelijk; het hof laat in het midden of daarnaast art. 7:404 BW nog nodig is.

Algemene voorwaarden: aansprakelijkheidslimiet gaat niet op

De taxateur beriep zich op algemene voorwaarden die de aansprakelijkheid zouden beperken (tot de waarde van de opdracht). Het hof vindt dat de toepasselijkheid niet vóór of bij het sluiten van de overeenkomst is overeengekomen; de verwijzing kwam pas bij afronding (rapport/factuur) en dat is te laat. Dus: geen beperking.

Causaliteit en schade: onderverzekering is gevolg van de fout

Bij een voortaxatie ex art. 7:960 BW wordt het verzekerde bedrag in de polis “zoals gebruikelijk” gebaseerd op het taxatierapport. Zonder beroepsfout zou de VvE volledig tegen herbouwwaarde verzekerd zijn geweest en was er geen onderverzekering. Het hof acht het conditio-sine-qua-non verband gegeven.

Geen eigen schuld aan de zijde van de VvE

De taxateur wees o.a. op: eerdere polis met garantie, een brief met advies over “garantieclausule”, en het ontbreken van een garantieclausule bij Interpolis. Het hof verwerpt dit:

• de voortaxatie was juist bedoeld om onderverzekering te voorkomen;
• de VvE hoefde niet “ter bescherming van de taxateur” extra garanties te bedingen;
• indexering en maxima in de polis (o.a. max 125% van laatst vastgestelde bedrag) horen bij de realiteit van deze zaak.

Matiging: schadevergoeding terug naar € 500.000

Het hof honoreert wél het beroep op matiging (art. 6:109 BW). Kern:

• De taxateur/BV hebben een zwakke draagkracht; tenuitvoerlegging zou o.a. tot gedwongen verkoop van de woning leiden; de taxateur is 78 en verbetering is niet te verwachten.
• Er is een wanverhouding: factuur € 375 versus schadepost ruim € 775.000 (meer dan 2.000×).
• Het gaat om een ernstige fout, maar niet opzettelijk.
  Daarom zou volledige vergoeding tot kennelijk onaanvaardbare gevolgen leiden. Het hof stelt de hoofdelijke aansprakelijkheid gematigd vast op € 500.000 (plus wettelijke rente).

Bron: Rechtspraak