Kostenvergoeding bij bezwaar Box 3 OWR

Aanleiding Woo-verzoek

Het Woo-verzoek (zaaknummer 2025-688) richtte zich op de vraag hoe de kostenvergoeding wordt vastgesteld bij bezwaarprocedures rondom het Box 3 OWR-formulier. Specifiek werd gevraagd naar:

• De exacte berekeningswijze van de kostenvergoeding.
• Of er interne stukken, richtlijnen of beleidsregels bestaan die van invloed zijn op de vergoeding.

De Belastingdienst heeft daarop vier documenten (gedeeltelijk) openbaar gemaakt, waaronder een instructie, een beslisboom, een schema en een memo op het intranet. Twee documenten waren al openbaar, waaronder de algemene pagina over kostenvergoeding bij bezwaar.

Forfaitaire vergoeding volgens Bpb – Hoge Raad grijpt in

De basis voor vergoeding van bezwaarkosten is vastgelegd in artikel 7:15 Awb en het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb). De vergoeding betreft een forfaitair bedrag, dat per activiteit wordt toegekend:

• Indienen bezwaarschrift: 1 punt
• Hoorzitting: 1 punt
• Nadere hoorzitting: 0,5 punt
  (Waarde per punt per 1 januari 2025: €647)

Opmerkelijk is dat de Hoge Raad op 12 juli 2024 (ECLI:NL:HR:2024:1060) heeft geoordeeld dat het hanteren van verschillende tarieven (bv. laag tarief bij fiscale zaken) in strijd is met het gelijkheidsbeginsel. Gevolg: uitsluitend het hoge tarief van €647 is nog toegestaan.

Vereisten voor vergoeding

Om voor een kostenvergoeding in aanmerking te komen, moet voldaan zijn aan meerdere cumulatieve voorwaarden:

• Het bezwaar moet tijdig zijn ingediend.
• Het verzoek om kostenvergoeding moet vóór de uitspraak op bezwaar zijn gedaan.
• De belanghebbende moet zich hebben laten bijstaan door een derde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent.
• Het besluit moet zijn herzien wegens een aan de Belastingdienst te wijten onrechtmatigheid.

Een schema en beslisboom verduidelijken deze voorwaarden. Het al dan niet toekennen van een vergoeding hangt mede af van de aard van de fout (inhoudelijk vs. administratief), de noodzaak van bijstand en of de herroeping voortkomt uit eerder niet verstrekte informatie door de belastingplichtige zelf.

Integrale vergoeding en bijzondere gevallen

In uitzonderlijke gevallen kan afgeweken worden van het forfait. Dan is een integrale vergoeding mogelijk, bijvoorbeeld bij:

• Evident onhoudbare besluiten
• Verregaande onzorgvuldigheid van de inspecteur

Verzoeken om een vergoeding boven de €1.300 of om een integrale vergoeding worden ter toetsing voorgelegd aan een FR-specialist. Goedkeuring is vereist voordat betaling via de KBA (Kosten Betaal Applicatie) wordt voorbereid.

Beperkingen bij voorlopige aanslagen en ambtshalve verminderingen

De instructies benadrukken dat bij voorlopige aanslagen en bij ambtshalve verminderingen géén recht bestaat op kostenvergoeding. Een uitzondering vormt een formeel bezwaar tegen de afwijzing van een herzieningsverzoek, mits dit leidt tot aanpassing van de aanslag én alle overige eisen zijn vervuld.

Publicatiebeleid en uitzonderingsgronden Woo

De documenten zijn met uitzondering van persoonsgegevens (artikel 5.1.2.e Woo) en interne e-mailadressen (artikel 5.1.2.i Woo) volledig of gedeeltelijk openbaar gemaakt. De stukken zijn terug te vinden via:

• Belastingdienst – Box 3 werkelijk rendement

• Belastingdienst – Kostenvergoeding bij bezwaar

Bron: Rijksoverheid