Een consument heeft naast een hypothecaire geldlening een lening afgesloten bij zijn ouders. De lening bij de bank en de lening van de ouders samen is hoger dan de toenmalige NHG toets toestond.

Het kan voor particulieren aantrekkelijk zijn om aan elkaar eigenwoningleningen te verstrekken. Voor de geldgever (bijvoorbeeld de ouders) valt de vordering in box 3, terwijl voor de geldnemer renteaftrek in box 1 van toepassing is.

De bank heeft in 2010 een hypothecaire geldlening aan de consument verstrekt. De consument heeft zich op het standpunt gesteld dat hierbij sprake was van overkreditering. De bank heeft dat betwist.

Voor starters op de woningmarkt is het moeilijk een woning gefinancierd te krijgen. Vaak steken ouders de helpende hand toe. Soms wordt gedacht dat de door de ouders verstrekte financiering buiten beschouwing kan blijven bij de toepassing van de Gedragscode Hypothecaire Financieringen. Dit is onjuist. Bij de toetsing moeten alle financieringlasten worden meegenomen. In een voorkomend geval hadden ouders verklaard de rente van jaar tot jaar kwijt te zullen schelden. Uiteraard wilde het kind wel in aanmerking komen voor fiscale renteaftrek. Daarom zouden de ouders de rente niet kwijt moeten schelden, maar of eerst door het kind laten betalen en daarna kwijtschelden of eerst een schenking doen waarna het kind de rente betaalt.

Op het eerste gezicht lijkt het aanpassen van de berekening van de vermogensrendementsheffing sympathiek voor de spaarders. In een whitepaper laten we een aantal aandachtspunten zien voor de (hypotheek)adviseur die in het verleden een 'familiehypotheek' of een hypotheek voor een vakantiewoning heeft geadviseerd. Ook worden nog een aantal andere 'haken en ogen' beschreven. Tevens is een rekenmodel als download beschikbaar.

In geschil is of de Inspecteur wat betreft de hoogte en de toerekening van een gemeenschappelijk inkomensbestanddeel bevoegd is af te wijken van de aangifte van belanghebbende ingeval de aangifte van de fiscaal partner definitief volgens de aangifte is vastgesteld. Het Hof oordeelt dat de aanslag ten name van belanghebbende zelfstandig wordt vastgesteld. De Inspecteur is derhalve gerechtigd de gehele aangifte van belanghebbende inhoudelijk te controleren. Van een expliciete standpuntbepaling inzake de eigenwoningrente was bij het opleggen van de aanslag van de fiscaal partner van belanghebbende immers geen sprake. Dat de Inspecteur middels de correctie is afgeweken van de door belanghebbende en haar fiscaal partner gekozen verdeling inzake de aftrekpost eigen woning, maakt het voornoemde niet anders. Voorts maakt belanghebbende niet aannemelijk dat het overeengekomen rentepercentage van 9% inzake de geldlening ter verwerving van de eigen woning zakelijk is. De Inspecteur heeft naar het oordeel van het Hof het zakelijke rentepercentage terecht vastgesteld op 4,5%.

In de nieuwsbrief is enige tijd geleden een artikel verschenen over de invloed van de Gedragscode Hypothecaire Financieringen op de financiering door ouders. Tot de inwerkingtreding van genoemde code was het mogelijk dat een starter op de woningmarkt een hypothecaire lening kreeg van een bank van, zeg, € 200.000, zijnde het maximale bedrag dat de bank gezien de inkomenspositie en de zekerheden aanvaardbaar vond. Dit terwijl de ouders een lening voor de resterende € 100.000 verstrekten. De lening van de ouders werd als "zachte lening" ervaren die zonodig zou worden kwijtgescholden.

Renteloze leningen werden gebruikt om successierechten te besparen. Dit ging als volgt. Vader leent zijn kind renteloos, zeg, € 500.000. Het kind zet het bedrag op een spaarrekening en trekt daarvan, zeg, € 20.000 rente per jaar. Eigenlijk is dit gewoon een schenking. Maar hierover kon tot 2010 geen schenkbelastingworden geheven.

Een vader verstrekt een lening aan zijn zoon, aflossingsvrij en zonder aanvullende zekerheden. Het hypotheekrentepercentage is 9%. Er is geen substantieel risico dat de zoon de renteverplichtingen niet na zal komen. Gaat de Belastingdienst akkoord met 9%?