Met het besluit van Menno Snel is er voor hypotheekadviseurs een (extra) adviesmoment bijgekomen. Naast het wel/niet toepassen van het besluit, is er ook de mogelijkheid tot het gebruik maken van een schriftelijke overeenkomst - draagplichtovereenkomst - waarbij partijen ieder hun eigen hypotheekregime behouden. Typisch een hypotheekadviseur vraagstuk en daarmee wellicht vallend onder de dekkingsvoorwaarden van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering?

Naar aanleiding van een voorzet van Fintool heeft FBN (Fiscale Berichten voor het Notariaat) een notitie voor het notariaat opgesteld, 'Belangrijke beslispunten bij het opstellen van een draagplichtovereenkomst'. Deze wordt ook aan de Fintool abonnees ter beschikking gesteld.

Partijen hebben in het kader van een affectieve relatie samengewoond. In 2007 is de man ingetrokken in de woning van de vrouw. In 2008 zijn zij een notarieel verleden samenlevingsovereenkomst - hierna de overeenkomst - overeengekomen.

In een aantal nieuwsbrieven zullen we bij de ‘draagplichtovereenkomst’ stilstaan. Aan de hand van een aantal casussen worden de 'pijnpunten' rondom een draagplichtovereenkomst weergegeven. Ook zullen we met een 'leidraad' voor notarissen komen, zodat de (hypotheek)adviseur de consument kan doorverwijzen naar de notaris.

In deze rechterlijke uitspraak is aan de orde of een ex-partner kan worden gedwongen om zijn woning te verkopen indien ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid niet mogelijk blijkt omdat de bank weigert een nieuwe lening te verstrekken.

In deze zaak speelt een geschil tussen ex-echtgenoten over de verdeling van een restschuld na de verkoop van de voormalige echtelijke woning. De man vordert de helft van de restschuld van de vrouw, terwijl zij zich hiertegen verweert met een beroep op redelijkheid en billijkheid, mede gelet op hun problematische relatieverleden. Deze zaak is van groot belang voor financieel adviseurs, omdat zij raakt aan de kern van regresvorderingen, schulddraagplicht en het belang van tijdige afwikkeling van financiële kwesties na echtscheiding.

Wanneer de toekomstige echtgenoten voor het sluiten van het huwelijk niet naar de notaris gaan om huwelijksvoorwaarden te laten opmaken, ontstaat van rechtswege een algehele gemeenschap van goederen.

Fiscaal kan een draagplichtovereenkomst uitkomst bieden. Civielrechtelijk zitten er wel wat haken en ogen aan. Hieronder een casus ingeval van oversluiten.

Meneer A en mevrouw B gaan in 2026 samen een woning kopen. A en B zijn ongehuwd. En ze blijven ook ongehuwd. A en B hebben elk een eigen woning, met een eigenwoningschuld. A heeft sinds 2010 een bestaande eigenwoningschuld (BEWS) van €100.000 aflossingsvrij. Die schuld bestaat nog. Het is zijn eerste en enige eigenwoningschuld. Meneer verkoopt nu zijn woning voor €420.000 en lost daarmee de BEWS af. B heeft sinds 2016 een eigenwoningschuld. Het is haar eerste eigenwoningschuld. Het is een annuïteitenhypotheek. Die was oorspronkelijk €300.000 en is door annuïtaire aflossingen nu nog €236.000. Zij verkoopt haar woning voor €480.000 en lost daarmee haar eigenwoningschuld af. Ze kopen gezamenlijk een woning van €900.000 en willen de woning financieren met een maximale eigenwoningschuld. Ze willen daarbij via een draagplichtovereenkomst het eigenwoningverleden gescheiden houden.  Hoe moet je vaststellen hoe hoog de maximale eigenwoningschuld op deze woning is en hoe die in verschillende leningdelen moet worden opgebouwd met een draagplichtovereenkomst?

Samenwoners kopen een huis voor €340.000. Dus ieder investeert €165.000. Vrouw brengt €190.000 aan middelen in Man brengt €25.000 aan eigen middelen in De lineaire hypotheek bedraagt €125.000 Wat als ze gaan scheiden na x-tal jaar en de hypotheek bedraagt nog €100.000 en de woning wordt verkocht voor €400.000. Waar heeft een ieder recht op? Ik zit ook te hanessen met dat lening onderling nominaal blijft staan maar dat de waardestijging van het pand evenredig moet worden afgerekend?