Stel, je ontvangt AOW én je hebt een schuld bij de Sociale Verzekeringsbank (Svb). Om deze schuld af te lossen houdt de Svb maandelijks een bedrag in op je AOW. Maar sinds de invoering van de Wet vereenvoudiging beslagvrije voet moet je maandelijks meer aflossen dan voorheen en blijft er minder geld over voor de kosten van levensonderhoud. Dit is in een notendop de situatie in de zaak waarover de Centrale Raad van Beroep (CRvB) een uitspraak heeft gedaan.

Een incassobureau kocht vorderingen van het failliete N. op en sommeert eiseres gedurende jaren om te betalen wat uit de interne administratie van N. zou blijken (eiseres zou in de periode 2001-2009 voor ruim € 2000 aan goederen hebben gekocht en geleverd gekregen.

In een eerdere uitspraak van de Hoge Raad is een (onjuiste) rechtsopvatting dat het UWV tijdens de Wsnp mag verrekenen zoals bedoeld in artikel 307 lid 1 Fw gewijzigd.

Rechtbank Amsterdam heeft in een uitspraak aangegeven dat het Algemeen Reglement CKI (AR) geen wet in formele of materiële zin is. Een beroep op regels van het AR (bijvoorbeeld dat een code vijf jaar blijft staan) volstaat dan ook niet. In voorkomend geval zal de kredietinstelling van die regels moeten afwijken.

De rechtsvraag die in deze zaak speelde is de vraag of het vakantiegeld al dan niet een nabetaling is in de zin van art. 475b lid 3 Rv, hetgeen er toe zou leiden dat het vakantiegeld dat is opgebouwd over de periode voorafgaand aan de beslaglegging , ondanks het beslag aan de schuldenaar moet worden uitgekeerd.

Volgens de kredietverstrekker was er gedurende bijna negen maanden sprake van een achterstand, die schommelde tussen de één en drie termijnen. In totaal zijn 25% van de automatische incasso’s gestorneerd. Kredietverstrekker heeft geldlener diverse malen aangemaand, maar dat heeft niet geleid tot betaling. Omdat geldlener niet betaalde, was de kredietverstrekker verplicht om de A-code te verwerken. Op het moment van de registratie bedroeg de achterstand drie termijnen en daardoor was de registratie volgens kredietverstrekker gerechtvaardigd en proportioneel.

Vanwege een BKR-registratie heeft een belanghebbende een kort geding aangespannen. Het argument dat het afsluiten van een autoverzekering niet mogelijk zou zijn vanwege een BKR-registratie veegt de rechter van tafel.

Een flitskredietaanbieder gaf een keuze tussen een persoonlijke garantstellen en commerciele garantstelling (met kosten). Volgens de rechter vallen deze kosten van garantie onder de kredietvergoeding. De overeenkomst is nietig verklaard.

De Hoge Raad heeft antwoord gegeven op de vraag of de wijze waarop deurwaarders sinds de uitbraak van het COVID-19-virus dagvaardingen en andere exploten betekenen (ook wel ‘corona-betekening’ genoemd) rechtsgeldig is.

De Rechtbank Den Haag wijst de aantijgingen tegen stichting BKR in kort geding volledig af. De uitspraak erkent zowel de wettelijke taak van stichting BKR als verantwoordelijke voor het kredietregistratiestelsel, als haar taak om hier correcte voorlichting over te geven. De rechter stelt het maatschappelijke belang van correcte en transparante voorlichting over de mogelijkheid om registraties te verwijderen boven het commerciële belang van bureaus die claimen terechte registraties uit te kunnen wissen.