De wet legt de verzekeringnemer in artikel 7:957 BW de verplichting op dat hij alle mogelijke maatregelen moet nemen die tot voorkoming of vermindering van de schade kunnen leiden. Op grond van jurisprudentie gebaseerd op de oude wetgeving is inmiddels vastgesteld dat die plicht op de verzekeringnemer rust wanneer het evenement zich heeft voorgedaan, maar ook wanneer er sprake is van een onmiddellijk dreigend gevaar. Deze jurisprudentie is met de invoering van het nieuwe verzekeringsrecht wettelijk vastgelegd. De verplichting rust overigens alleen op de verzekeringnemer wanneer hij op de hoogte is of behoort te zijn van het zich voordoen van het evenement of van het onmiddellijk dreigende gevaar. De bereddingsplicht geldt zowel voor de verzekerde als de verzekeringnemer.

De verplichting van de verzekeringnemer met betrekking tot de verzekeringsovereenkomst bestaat ondermeer uit het betalen van de premie. Wanneer de verzekeringnemer zijn verplichting tot betaling van de eerste premie niet nakomt, kan de verzekeraar de verzekeringsovereenkomst ontbinden of de nakoming van zijn deel van de overeenkomst, namelijk het lopen van risico, opschorten.

Verrekening van premies met schade-uitkeringen was ook onder het oude recht al mogelijk. Op grond van artikel 6:127 BW mocht de verzekeraar de openstaande premies met de uitkering verrekenen. Dat mocht echter alleen wanneer de verzekeringnemer eveneens de uitkeringsgerechtigde was. De verzekeraar mocht dan ook premies met de uitkering verrekenen van andere verzekeringen, dan die waarop de uitkering plaats vond. Deze regeling geldt nog steeds, maar onder het nieuwe verzekeringsrecht zijn de verrekeningsmogelijkheden verruimd.

In het kader van de opzeggingen kennen we twee situaties. Namelijk opzegging aan het einde van de contractsperiode en tussentijdse opzegging.

Minister Ernst Kuipers gaf antwoord op Kamervragen over het artikel ‘Eigen bijdrage voor medicijnen wordt mogelijk verhoogd door herberekening’.

Lid 5 van artikel 7:928 BW behandelt de mededelingsplicht met betrekking tot het strafrechtelijke verleden van de verzekeringnemer of anderen wiens belang wordt verzekerd. Hierin is bepaald dat de verzekeringnemer een mededelingsplicht heeft voor voorvallen die hebben plaatsgevonden binnen een periode van 8 jaar voor het aangaan van de verzekering.

Wanneer we even terugblikken op de rechtsgevolgen van artikel 251 WvK (Verzwijgingsartikel) dan komen we tot de conclusie dat de werking van de nieuwe wetgeving minder zwart/wit is.

Wanneer een verzekeraar ontdekt dat de verzekeringnemer niet aan de mededelingsverplichtingen heeft voldaan, dan zal hij dat binnen twee maanden na het ontdekken daarvan aan de verzekerde moeten meedelen. Tevens zal de verzekeraar moeten meedelen wat de (mogelijke) gevolgen van het niet nakomen van de mededelingsplicht zijn.

Het Verbond van verzekeraars heeft een adviestekst opgesteld voor de slottekst van het aanvraagformulier van particuliere en bedrijfsmatige verzekeringen.