De zogenoemde echtscheidingsregeling geldt voor de belastingplichtige die zijn eigen woning heeft verlaten zolang zijn ex-partner de woning als hoofdverblijf heeft. De eigenwoningregeling wordt dan nog maximaal twee jaar toegepast. Maar wat gebeurt er fiscaal als de vertrokken ex-partner diens aandeel in de woning verhuurt aan de achterblijvende ex-partner?

De Belastingdienst heeft in een notitie een aantal aandachtspunten samengevat over de fiscale gevolgen van afspraken rondom de eigen woning.

In de praktijk betaalt de vertrokken ex-partner soms nog enige tijd de hypotheeklasten van de voormalige echtelijke woning. De achtergebleven ex-partner is dan bijvoorbeeld financieel niet in staat de woonlasten (volledig) te betalen. De vertrokken ex-partner voert deze woonlast dan op als betaalde alimentatie, zonder dat er sprake is van alimentatieplicht. In een uitspraak van de Rechtbank is een soortgelijke casus behandeld, met negatieve gevolgen voor de vertrekkende partij.

Tot de gemeenschap van goederen behoorde de (voormalige) echtelijke woning gelegen aan de [woonplaats]. In 2015 is een verzoek tot echtscheiding ingediend. Op 2 maart 2016 is door de rechtbank de echtscheiding uitgesproken tussen belanghebbende en de ex-echtgenoot. Blijkens de echtscheidingsbeschikking blijft de woning gemeenschappelijke eigendom in afwachting van de verkoop van de woning. Belanghebbende heeft in haar aangifte IB/PVV voor het jaar 2016 het volledige bedrag aan rente in aftrek gebracht.

Kan de lening voor de betaling van de overwaarde van de huidige woning door de achterblijvende partij aan zijn vertrekkende ex-partner, vooruitlopend op de definitieve afwikkeling van de echtscheiding worden behandeld als eigenwoningschuld? Dit in verband met de aankoop van een andere woning door de vertrekkende ex-partner.

Een vrouw heeft de gemeenschappelijke woning verlaten en gaat elders wonen. De man (blijft achter in de woning) levert niet het bewijs dat hij op grond van een met de vrouw gemaakte afspraak haar deel van de hypotheekrente als alimentatie heeft betaald. Ook is er geen bewijs dat de woning vanaf datum feitelijke scheiding economisch geheel het eigendom van de man was.

Stel uw relatie is bezig met een scheiding, maar partijen komen niet tot een snelle overeenstemming voor wat betreft de gezamenlijke woning. Na een lange tijd is men dan toch gescheiden, maar de waarde van de woning is gedaald en de ex-partner wenst de afgesproken (toenmalige) overwaarde niet uit te keren, vanwege de daling van de huizenprijzen. Kan van deze eerdere vaststelling ‘overwaarde’ afgeweken worden?

De Kennisgroep onroerende zaken heeft de vraag beantwoord of de belastingplichtige vanaf het moment van uit elkaar gaan op grond van een finaal verrekenbeding in de huwelijkse voorwaarden de economische eigendom van de helft van de woning van de ex-partner heeft, waardoor sprake is van een eigen woning en de betaalde rente voor de schuld van de belastingplichtige aftrekbare kosten met betrekking tot een eigen woning zijn.

Is de vergoeding die wordt betaald door de man aan de vrouw voor het tijdelijk voortzetten van de hoofdelijke aansprakelijkheid voor een schuld aftrekbaar?

Voorafgaande aan een echtscheiding gaan partners vaak apart wonen. Fiscalisten noemen dat "duurzaam gescheiden leven". Vanaf dat moment vervalt het fiscale partnerschap. Wel kunnen partners er in het laatste jaar voor opteren dat hele jaar fiscaal als partner te worden aangemerkt.