‘Beloningstransparantie goed voor imago branche’

De overheid wil dat consumenten duidelijk zien wat er met hun premie gebeurt wanneer ze een financieel product kopen. Op dit moment komen mensen er vaak pas bij problemen of opzegging achter dat ze niets meer overhebben van hun ingelegde premies. Deze blijken soms niet belegd, maar opgegaan aan kosten, alle 'financiële bijsluiters' en productleeswijzers ten spijt. Ook verzekeraars zien in dat zij meer werk moeten maken van transparantie. Het Verbond van Verzekeraars, heeft transparantie zelfs tot prioriteit bestempeld. Verzekeraars vrezen imagoschade als er teveel consumenten zich gedupeerd voelen door onverwacht lage opbrengsten van hun beleggingsproduct vanwege de onbekende hoge kosten.

Er is ook een juridisch motief dat pleit voor meer openheid. In het contractenrecht is het bij een wilsovereenstemming noodzakelijk dat voor beide partijen volledig duidelijk is wat de afspraak is. Ook de Wet financiële dienstverlening stelt eisen aan de kwaliteit van het advies van de aanbieder of tussenpersoon. Volgens ombudsman verzekeringen Jan Wolter Wabeke is het met die kwaliteit nog niet best gesteld. In het onlangs verschenen jaarverslag schrijft de ombudsman verzekeringen dat de relatie tussen verzekeraar en klant de afgelopen jaren ernstig onder druk is komen te staan, doordat verzekeraars producten hebben verkocht waarvan de opbrengsten als gevolg van het slechte beursklimaat en de 'kostenbelading' buitengewoon tegenvielen. Wabeke spreekt bijvoorbeeld van 'honderden klagers' die het afgelopen jaar bij hem aanklopten, nadat het resultaat van hun beleggingsverzekering sterk tegen bleek te vallen. Dat kwam door lage rendementen en hoge kosten voor een overlijdensrisicoverzekering. Wabeke concludeert: 'Zolang verzekeraars producten ontwikkelen en tussenpersonen producten verkopen die niet transparant zijn, blijft het gevaar van grote imagoschade voor de hele bedrijfstak bestaan.’

In een land als Nederland, waar een groot deel van de verkoop van verzekeringen door tussenpersonen wordt gedaan, is het lastiger dan in andere landen om tot een volledige en eenduidige kostentoerekening te komen, aldus Het Financieele Dagblad. Op dit moment vechten Nederlandse tussenpersonen met banken en directe verzekeraars over de wijze waarop de provisie en administratiekosten van verzekeringen moeten worden gepresenteerd aan de klanten. Tussenpersonen vrezen dat banken en direct verkopende verzekeraars ('direct writers'), met veel lagere kosten schermen. Dat is volgens hen mogelijk omdat banken hun provisie bijvoorbeeld al in de vorm van salarissen uitkeren, die niet in de kostenopgave terug zijn te zien. Daardoor blijven veel kosten binnen een bank- of verzekeringsconcern verborgen, wat bij de klant tot een voorkeur voor banken kan leiden. Op aandringen van minister Zalm van Financiën proberen banken, tussenpersonen en verzekeraars nu tot een vergelijk te komen over de presentatie van hun kosten. Tot nog toe is dat niet gelukt.

Bron: Het Financieele Dagblad, 22-04-2006