Bij tijdelijk verblijf in het buitenland behoudt de eigen woning in Nederland in fiscaal opzicht de fiscale status van eigen woning. Verhuurt men tijdens de vakantie tijdelijk de woning, dan geldt een bijzondere fiscale regeling. Driekwart van de verhuuropbrengsten wordt belast in box 1, eventueel betaalde hypotheekrente blijft aftrekbaar.
Een tijdelijke uitzending naar het buitenland, waarbij de woning in Nederland wordt aangehouden, heeft altijd gevolgen voor de eigenwoningregeling. Dan geldt namelijk het verhoogde eigenwoningforfait van 1% in plaats van het maximumforfait van 0,55%. De aangehouden woning vormt namelijk geen hoofdverblijf en is dus in fiscaal opzicht geen eigen woning meer. Onder bepaalde voorwaarden is het mogelijk dat op de aangehouden woning toch de eigenwoningregeling van toepassing blijft. De voorwaarden zijn:
1. De aangehouden woning moet ten minste een jaar als eigen woning ter beschikking hebben gestaan.
2. Het moet gaan om een tijdelijke uitzending.
3. De woning mag niet aan derden ter beschikking worden gesteld: de woning mag niet worden verhuurd of door derden worden gebruikt.
4. Men mag samen met de partner niet een andere eigen woning hebben waarop de eigenwoningregeling van toepassing is.
Als aan deze vier voorwaarden is voldaan, is de eigenwoningregeling van toepassing als men daarvoor jaarlijks een verzoek indient.
Tijdelijke verhuur van de eigen woning kan bij een tijdelijke uitzending naar het buitenland nadelige fiscale gevolgen hebben voor de eigen woning. Illustratief hierbij is een recent arrest van de Hoge Raad.
Een man was voor de periode van 1 augustus 1998 tot en met 1 augustus 2001 door zijn Nederlandse werkgever uitgezonden naar Curaçao. Deze periode werd later verlengd tot 1 augustus 2002. Vanaf 1 augustus 2002 trad de man in dienst bij een werkgever op Curaçao. Samen met zijn echtgenote betrok de man op Curaçao een huurwoning. Hun eigen woning in Nederland hielden zij vooralsnog aan en verhuurden deze vanaf augustus 1998 steeds aan verschillende huurders. In augustus 2002 kochten zij de huurwoning in Curaçao. In september 2003 verkochten zij de woning in Nederland.
In zijn aangifte inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen over 2001 had de man de in Nederland aangehouden woning als eigen woning aangemerkt en hypotheekrente in aftrek gebracht. De inspecteur was van mening dat de woning in box 3 viel en weigerde de hypotheekrenteaftrek. De zaak kwam voor de rechter.
De rechter stelde vast dat de in Nederland aangehouden woning in fiscaal opzicht niet meer als eigen woning kwalificeerde. De man beschikte namelijk vanaf augustus 1998 samen met zijn echtgenote in Curaçao over een andere woning -de huurwoning- die als hoofdverblijf fungeerde. Deze vaststelling verhinderde dat de man een beroep kon doen op de ‘tijdelijke verhuurregeling’ voor de eigen woning bij onder meer vakanties (waarbij 75% van de huuropbrengsten wordt belast). Verder was de aangehouden woning verhuurd, waardoor deze woning aan derden ter beschikking was gesteld. Kortom de zaak liep op twee fronten mis.
De man ging daarop in cassatie bij de Hoge Raad. Deze merkte op dat de man niet had betwist dat hij in 2001 zijn hoofdverblijf op Curaçao had. Daarmee was het pleit beslecht. Uit de door het hof aangehaalde wetsgeschiedenis kon de aangehouden woning niet meer worden aangemerkt als een eigen woning. De Hoge Raad bevestigde de uitspraak van het hof.
Bron: PricewaterhouseCoopers, 20-06-2007
Fintool
info@fintool.nl
085 111 89 99