Vrijstelling permanent wonen in vakantiehuis

Een voorwaarde om voor een vergunning in aanmerking te komen, is dat de betreffende woning al voor 31 oktober 2003 permanent werd bewoond. Mensen die een vergunning aanvragen moeten dat concreet kunnen aantonen. In het wetsvoorstel staat echter ook dat ze het slechts aannemelijk hoeven te maken, bijvoorbeeld door gegevens te overleggen over de WOZ, het ophalen van huisvuil en telefoonrekeningen. Als bewoners al in de Gemeentelijke Basis Administratie staan geregistreerd, mag de betreffende gemeente een vergunning niet weigeren. Dat zijn naar schatting 8.000 gevallen.

Het ministerie denkt echter dat in de praktijk veel meer mensen aan de voorwaarden voldoen. Ook zijn er signalen dat nogal wat mensen zullen weigeren een vergunning aan te vragen, omdat ze vrezen voor een negatief antwoord. Ze kiezen er dan voor de ‘illegale’ permanente bewoning voor te zetten in de hoop dat de gemeente hen ongemoeid laat.

Een tweede voorwaarde voor een woonvergunning is dat er recent geen tijdelijke gedoogverklaring of dwangsom voor het staken van permanente bewonen is opgelegd. Als dat wel het geval is, mag geen vergunning worden verstrekt. Indien er echter sprake is van een gedoogverklaring voor onbepaalde tijd, moet juist wel een vergunning worden gegeven. Dat geldt ook als gemeenten de permanente bewoning al vele jaren stilzwijgend hebben gedoogd.

Er mag overigens alleen een vergunning worden afgegeven voor woningen die voldoen aan de Woningwet. Ook mogen na het verstekken van een vergunning niet opeens strengere eisen worden opgelegd aan bedrijven in de nabijheid van de woning.

Met het aanvaarden van het wetsvoorstel zal een einde komen aan de jarenlange discussies over dit onderwerp. De VNG heeft overigens - na aanvankelijke instemming - een negatief advies uitgebracht over het plan, omdat de bevoegdheid van gemeenten om in dergelijke zaken te beslissen, in feite wordt overgenomen door de rijksoverheid.

Bron: SConline.nl, 04-05-2010