Het Kelderluik-arrest (HR 5 november 1965, ECLI:NL:HR:1965:AB7079) is hét standaardarrest over gevaarzetting binnen de onrechtmatige daad. De kern: wanneer is het (laten) ontstaan van een gevaarlijke situatie zó onzorgvuldig dat de veroorzaker aansprakelijk is voor letselschade? In dit arrest formuleert de Hoge Raad gezichtspunten (de bekende “Kelderluik-criteria”) om te beoordelen of iemand veiligheidsmaatregelen had moeten treffen.

De aansprakelijkheid van werkgevers voor het handelen en nalaten van ondergeschikten is vastgelegd in artikel 6:170 BW. In dit artikel is bepaald dat werkgevers risicoaansprakelijk zijn voor schade die ondergeschikten toebrengen aan derden.